Wyjątkowość scenicznego wizerunku Andrzeja Poniedzielskiego polega na tym, że jest on taki na scenie, przed publicznością, jak i w "cywilu". On nie musi grać, on nie musi wyczyniać hołubców, opracowywać skeczów w najdrobniejszych szczegółach. On opowiada o swoim życiu, zdarzeniach zeń zaczerpniętych, wyciąga wnioski i to w najmniejszym stopniu, a niemal zupełnie niepolityczne, tylko zwykłe, proste, lecz takie, których mimo ich oczywistości nie zauważamy w naszej codzienności bezsprzecznie podobnej do takiej, w jakiej porusza się artysta. Na zasadzie - ?nie zdajemy sobie sprawy z tego, że mówimy prozą.
Ale On ma czas na przemyślenia. Jemu się nigdzie nie spieszy, on zdąży, a nawet jeśli nie zdąży, to zawsze potrafi sobie powiedzieć: "w sumie to nie musiałem tego, czy innego kroku wykonać. Bo aby wstać z krzesła, kiedy się siedzi, należy mieć naprawdę poważny powód.
Tak żyje się dobrze, a świadomość swojego stoicyzmu powoduje, że do samego siebie podchodzi się z wielką dozą poczucia humoru i dystansu do samego siebie.
Jeśli się, tak jak On, Andrzej Poniedzielski, jest wnikliwym skutecznym obserwatorem otaczającego świata i ludzkich zachowań to sukces na scenie gwarantowany.
Szkoda tylko, że coraz mniejsza część populacji chce oglądać, słuchać i śmiać się przy humorze inteligentnym, wymagającym odrobiny pomyślunku. Niemniej sala w Szczakowskim Domu Kultury po raz trzeci była zapełniona po brzegi, bo cykl spotkań organizowanych rzez Piotrka Skuchę, mimo, ze dopiero po raz trzeci goszczący, już okazał się strzałem w dziesiątkę jeśli chodzi o wymagania części publiczności. Tej ceniącej sobie dobrą rozrywkę, publiczności.
Ale zanim Andrzej Poniedzielski zajął w powolnym stylu krzesełko na scenie, mieliśmy do czynienia jak zwykle z kabaretową przekąską, w niemniej dobrym stylu.
Piotr zaprosił najpierw goszczący już niedawno w Jaworznie przy okazji wydarzenia gospel, zespół Feel Harmonic - kilku prawdziwych filharmoników, którzy w wolnych chwilach śpiewają znane standardy muzyki rozrywkowej, w tym polskiej, a tym razem uraczyli nas dwiema kompozycjami duetu Jeremi Przybora, Jerzy Wasowski - Herbata oraz Piosenka jest dobra na wszystko. Tymi piosenkami zdobywają nagrody, dzięki nim są zapraszani na różne festiwale i doceniani w środowiskach pamiętających jeszcze kabaret Starszych Panów.
Ale aby nie było monotonnie, to zaśpiewali jeszcze coś po angielsku, a był to wielki standard pod tytułem: " Isn't she lovely" Stevie Wondera. oczywiście wszystko w wersji wyłącznie wokalnej.
Feel Harmonic - nazwa zespołu zdradza charakter muzyki i muzyków ? czucie harmonii, które w wypadku śpiewania a'capella jest wyjątkowo potrzebne. Mają je i umieją wykorzystać.
Potem przez scenę w mgnieniu oka przewinęła się Marysia, którą pamiętamy z poprzedniego spotkania, a następnie wystąpił młody "Kabaret z Jaworzna" tak się nazywają, a do nich powrócimy w jakimś sensownym oddaleniu czasowym. Jak określił Piotr ? to dobrze zapowiadający się kabaret.
Artystą z Krakowa był Kuba Blokesz, który trzy piosenki wykonał, w tym piękną balladę gwiazdora wieczoru, Andrzeja Poniedzielskiego ?Bawitko?. To jeden z niegdysiejszych przebojów, dzięki którym Andrzej był często obecny w rozgłośniach radiowych, choć on sam nie jest z tego zadowolony, bo nie był to niestety prime time, jak byśmy dziś powiedzieli, ale czas, kiedy wędkarze wstają aby szukać robaków, które posłużą do łowienia ryb. A więc około 2. 30 w nocy.
Kuba zaśpiewał jedną swoją piosenkę i jedną Bułata Okudżawy i tym zjednał sobie publiczność na dobre.
Swych kilka fajnych fraszek wyrecytował Juliusz Wątroba, znany też widowni kabaretowej w mieście - to ten który ułożył fraszkę o wyschniętym Kozim brodzie - do znalezienia na filmie w TYM artykule.
No i wreszcie ten, o którym było na początku, czyli sam mistrz Andrzej Poniedzielski. Do publiczności w czasie poprzednich występów popłynęło pytanie z czym kojarzy się Andrzej. Niestety jakoś odpowiedź nie padła, ale skojarzyć się może z różnymi sytuacjami. Są tacy, którzy na dźwięk tego nazwiska chcą do łóżka - pamiętając piosenkę ?Chyba już można iść spać?, a są tacy, którym kojarzy się z dentystą, na wspomnienie "Piosenki dla mamy", której fragment refrenu brzmi "Zęby wyleczę, włosy uczeszę, inaczej spojrzę na życie..."
Wśród piosenek Artysta opowiedział jak to mu się z jego beztroską i stoicyzmem żyje, i okazuje się że jest to życie nadzwyczaj ciekawe, a może było, bo teraz, kiedy zaczął zaliczać się do sześćdziesięciolatków pewnych rzecz mu nie wypada robić, albo... może nie wypada mówić, że się robi.
Za miesiąc na scenie Szczakowskiego DK kolejne przystawki do dania głównego, a głównym daniem będą AAAatrakcyjni trzej mężczyźni z Poznania, którzy rozbawią każdą publiczność.
Kabaret Czesuaf - profesjonalne, wszechstronne, geograficznie i sezonowo nieograniczone poprawianie nastrojów, wywoływanie uśmiechów, wprawianie w dobry humor.
Już dziś zapraszamy.
ZAPOWIEDŹ WYDARZENIA
Warto czasem wybrać się na spotkanie z kimś, kto akurat nie jest w tym czasie na TOPIE w stacjach radiowych czy w programach telewizyjnych. W zasadzie Andrzej Poniedzielski na topie nigdy nie był na topie rozumianym przez nas komercyjnie, showbiznesowo.
On zawsze był spokojny, oaza odprężenia i... dekadentyzmu. jeden z największych smutasów, który swoim malkontenctwem potrafi rozbawić do łez, ale i wywołać u nas wiele refleksji, bo pisząc teksty nie myśli tylko o ich wydźwięku satyrycznym, czy humorystycznym, ale o takim, który wywoła w nas refleksję i skłoni do przemyślenia poruszanych w utworze spraw.
Wiersze, piosenki, monologi, które Andrzej Poniedzielski wykonuje są zawsze dopracowane w każdym szczególe. Nic nie ma tu przypadkowego, nic się nie rozlatuje, wszystko ma początek i koniec.
Aby zobrazować to co napisane, zapraszamy do obejrzenia zaprezentowanych poniżej filmów wraz z piosenką nagraną bardzo amatorsko, ale z poczuciem, ze będzie ona znó przez kogoś słuchana, tak jak była za czasów, kiedy wszystko wyrażało się symbolami, niedomówieniami i przemycało teksty tak, aby widz wiedział, a cenzura nie.
Andrzej Poniedzielski to wyjątkowy artysta. Owszem, każdy artysta jest wyjątkowy, ale ten szczególnie, bowiem jego humor opiera się na wybitnie inteligentnych skojarzeniach i niecodziennej retoryce. jego monologi to nie stricte kabaretowe teksty, ale głęboko przemyślane ponadczasowe dywagacje z pogranicza sensu życia, zahaczającego absurdy codzienności.
Kiedy artysta kabaretowy opowiada dowcip z uśmiechniętą twarzą, czasem też smiejąc się sam ze swoich kawałów, to oczywistym jest kiedy należy się śmiać, choć ten sposób przekazywania treści niekoniecznie musi odpowiadać wszystkim słuchaczom.
Kiedy jednak artysta mówi z wielką powagą, z namaszczeniem "cedząc" każde słowo, sprawiając wrażenie do bólu poważnego, moc humorystyczna monologu, wiersza, piosenki jest szczególna.
Jest bardzo przekonująca, może nawet nieco mentorska, ale wybitnie sugestywna i pochłaniająca nasze myśli.
Zobaczmy dawny monolog dotyczący motoryzacji - demokracji - hmm, w sumie to wszystko jedno.
A na filmie drugim "współczesna" redakcyjna - noworoczna wersja piosenki pod tytułem Piosenka dla mamy z lat 80.
ZAPOWIEDŹ Z DNIA 20 grudnia 2015
Dwa spotkania za nami, pierwszy był Krzysztof Daukszewicz - stuprocentowy satyryk, drugi Andrzej Grabowski - stuprocentowy aktor.
Jako trzeciego zapowiadamy stuprocentowego.... malkontenta, człowieka jesiennego, który najchętniej zapadłby się pod ziemię, gdyby nie to, że całe życie ma bardzo wiele do powiedzenia i robi to wyjątkowo sugestywnie, w sposób tak smutny i z rezygnacją w głosie, że sam sposób wywołuje w nas już pokłady śmiechu. A co dopiero treść?
Kiedy lata, lata temu w robiącym wśród młodzieży, nie tylko akademickiej, furorę, tygodniku Politechnik znalazłem jego piosenkę pod tytułem "kardiogram", natychmiast zapragnąłem zagrać ją na gitarze.
Artur Andrus przyjedzie do Jaworzna już w najbliższy piątek. Bilety jeszcze są, ale powoli kończą się. Jednak dobre miejsca jeszcze można dostać, stąd zachęcamy do odwiedzenia kas, w których można nabyć te cenne rekwizyty, bez których wejście do hali podczas koncertu nie będzie na pewno możliwe.
